frædei

fyrsta vikan í skólanum er að klárast í dag. þessi önn er mjög spennandi. ef allt fer að óskum þá verður hún sú skemmtilegasta hingað til. var í dag í tíma í tjáningu og táknvísi. við vorum bara sjö í tímanum, þ.a. fimm margra barna mæður sem eru í fjarnámi. við vorum að tala um menningu barna og unglinga tengdri nýmiðlun. þessar fimm fóru hreinlega á kostum. ég náði að halda hlátrinum niðri en ekki brosinu. "stelpan mín kom heim um daginn og sagði bara: mamma, ég vil fá svona g-streng! og ég er alveg viss um að hún fær þessa hugmynd frá öllum tónlistarmyndböndunum í sjónvarpinu og hún er bara 6 ára gömul!" "já nei, þetta hefur engin áhrif á strákinn minn, hann horfir aaaaldrei á sjónvarpið, hann er BARA í tölvunni". alveg á innsoginu;)

svo í tímanum komst ég að því að ein þeirra sá viðtalið í kastljósi. hún horfði ekki á mig. nei, hún starði. mjööög augljóst. það fannst mér líka frekar fyndið:) þið skiljið s.s. núna af hverju þessi önn verður skemmtilegust...

í dag. fyrir nákvæmlega tuttuguogníu árum síðan, var ég bumbubúi. það heitir það alla vega nú til dags. ætli það orð hafi verið til þá?

á morgun, fyrir nákvæmlega tuttuguogníu árum síðan, hættu foreldrar mínir að vera unglingar. pabbi var nítján og mamma að verða nítján. þessir blessuðu unglingar á þeim tíma. þar sem fólk var ekki eins upplýst á þessum tíma eins og í dag þá hef ég stundum pælt í því hvort mamma hafi reykt á meðgöngunni. ég á það stundum til að finna reykingalykt.

það stefnir allt í það að afmælisdeginum mínum verði eytt fyrir framan imbann að horfa á jarðarför. aftur. allt í beinni á rúv. síðast þegar ég horfði á jarðarför á rúv var þegar díana ninpressa var jörðuð. það var 6. sept 1997. þá var ég reyndar þunn. og bjó hjá pabba. og með stutt hár. en samt alveg rauðhærð. svo dó pavarotti 6.sept í fyrra.

kolla...farin í mötó